"پل کروتر" متخصص فیزیک نجوم در دانشگاه شفیلد انگلیس گفت: این ستاره با وزن دو برابر سنگین‌ ترین ستاره کشف شده در کهکشان، در حال سوزاندن انرژی خود با چنان شدتی است که حدود 10 میلیون برابر خورشید فروزندگی دارد.

کروتر افزود: این ستاره ها برخلاف انسان‌ها سنگین متولد می‌شوند و هرچه از مدت عمرشان می‌گذرد وزنشان کاهش می‌یابد.

وی افزود: "آر صد و سی و شش آ یک" نیمی از عمر خود را گذرانده و در حال گذران برنامه فشرده کاهش وزن است.

این محقق تاکید کرد، این ستاره غول پیکر در مرکز خوشه‌ای از ستارگان در سحابی رتیل شناسایی شد.

سحابی رتیل ابری نامنظم از گاز و گرد و غبار در یکی از کهکشان های همسایه راه شیری است.

جرم این ستاره و ستارگان مشابه، از این حقیقت حکایت دارد که آنها 10 برابر بزرگ تر از خورشید هستند و از خورشید روشن تر و سوزاننده‌ترند.

دمای سطح این ستاره از 40 هزار درجه سانتی‌گراد عبور می‌کند که این میزان دما هفت برابر دمای سطح خورشید است.

این نوع ستاره‌ها همچنین چندین میلیون برابر روشن تر از خورشید هستند که نشان دهنده این واقعیت است که این ستاره های غول پیکر بسیار زودتر از همتاهای کوچکترشان ذخایر انرژی شان را از دست می‌دهند.

این ستاره‌ها به سرعت زندگی می‌کنند و در جوانی از بین می‌روند.

کروتر در ادامه گفت: بیشترین عمر این ستاره ها فقط سه میلیون سال است که این مدت در نجوم بسیار کوتاه به شمار می‌آید.

همچنین عمر کوتاه این ستاره یکی از علل کشف بسیار دشوار آنها است.

علت دیگر دشواری در شناسایی این ستاره ها، کمیاب بودن آنها است که فقط در خوشه های ستاره ای متراکم تشکیل می‌شوند.

کروتر پیش بینی كرد: آر صد و سی و شش آ یک ممکن است یک شریک داشته باشد، اما احتمالا شریک این ستاره بسیار کوچک تر است.